Muse

Çok özledim....

Çok yoruldum...

Huzura ihtiyacım var...

Mutlu olmayak istiyorum...

Seni.......

2004’te,

bir kış akşamı,

gözlerinle çarpıştım Ankara'nın puslu soğuk havasında;

sigaramın ucu gibi yandı içim,

küllerim havaya karıştı.  

2005’te,

ellerin avucumda bir martı,

denizin tuzunu yaladık dudak dudağa Foça'da Çeşme'de;

“mutluluk bu,” dedik,

yalan değil, gerçek bir yara gibi. 

2006’da,

geceleri sokak lambası altında öpüştük,

gölgelerimiz duvarlara yaslandı;

sabahları uyanır uyanmaz

“seni seviyorum” dedik,

kelimeler bir ekmek gibi taze. 

2007’de,

kavgalarımız bıçak sırtı,

ama barışımız baldan tatlı;

bir bakışınla eridim,

kar gibi, ter temiz

2008’de,

aşkımız olgunlaştı şarap gibi,

her yudumda daha derin,

daha keskin;

geceleri fısıldadık sırları,

gündüzleri paylaştık güneşin sıcaklığını;

bir bakışınla yeniden doğdum,

2009’da,

yorgunluk çöktü omuzlarımıza,

ama kol kola yürüdük;

adımlarımız ritim,

kalbimiz davul. 

2010’da,

sonbahar yaprakları gibi döküldük,

ama köklerimiz toprağın içinde;

ayrılık değil bu,

bir durak,

bir nefes,

bir “hoşça kal” değil,

“yarın görüşürüz” gibi. 

Aşk,

2004-2010 arası,

ne destan,

ne masal;

sadece iki insan,

bir avuç mutluluk,

bir tutam hüzün,

ve Can Yücel’in dediği gibi:

“sevmek, bir ömür boyu aynı kişiye farklı farklı âşık olmakmış.”

Adaletsiz Seçim

Dünyada inanmazdım biteceğine

Beni böyle bırakıp gideceğine

Şarkıların günahı yok

Acıtan sensin içimi

Hangimiz istedi söyle

Bu adaletsiz seçimi

Hayalim kırılınca

İmkansızı umunca

Korkulan gerçek olunca

Gözyaşım kurumuyor

Bu yürek ilk defa

Bugün kırılmıyor

Ben unuttum desem de

Yerin hala dolmuyor

Hello, it cold...

Vakit tamam 
Bütün alışkanlıklardan öteye

Yorumsuz bir hayatı seçiyorum
Doymadım inan
Yorumsuz bir hayatı seçiyorum

Korkulu geceleri sayar gibi
Birden bire bir yıldız kayar gibi
Ellerim kurtulacak ellerinden
Bir kuru dal ağaçtan kopar gibi

Aşksa bitmedi hiç gül ise hiç açamadı
Bul kendine kuytularda dal

Seninle bir bütün olabilirdik
Hoşçakal gözümün nuru, hoşçakal
Hoşçakal canımın içi, hoşçakal

Bu incecik bir veda havasıdır

Parmak uçlarına değen sıcaklığı
İncinen bir hayatın yarasıdır

Kalacak tüm izlerin hayatımda
Gözümden bir damla yaş aktığında
Bir yer bulabilsem seni hatırlatmayan
Kan tarlası gelincik şafağında

Kalacak tüm izlerin hayatımda

Ölümse korktuk, savaşsa hep kaçtık
Vur kendini korkularda,

Sen bir suydun, sen bir ilaçtın
Hoşçakal canımın içi, hoşçakal
Hoşçakal gözümün nuru, hoşçakal

Sen bir suydun, sen bir ilaçtın

SS

Yaranamadık bu sikko dünyaya...